Seviyorum sevmenin
acı verdiğini
Her sevenin sevilmediği bile bile ...
Ama yine de bir umut taşıyorum
Belki seven sevilir diye.
Herzaman gül, hayata gülücük şaç,
gülmeyi benimse,
Çünkü senin bir gülüşün için,
Koca dünyada yaşayan biri mutlaka biri vardır.
Güneşin doğduğu
yerde parlayan bir ışık görürsen
Bilki senin için yanan kalbimdir.
Bazen sana gayesiz, raslantısal
bakardım...
Sense kaçırırdın gözlerini benden.
Oysa , sana bakarken gözlerinde kalbini görürdüm.
Gözlerin olmadan da kalbini göreceğimden habersizdin.
Ve hatta sana bakmadan seni hissettiğimi bilmezdin
Titrer durur ellerim
yanında.
Vücudum ürpermeyle dolar.
Üşüyorum ben yanında.
Çünkü varlığın içime serinlik veriyor
İçim o kadar senle
doldu ki...
İnsanlar seni gözbebeklerimde görürler diye bakmaya korkar oldum
Öyle güzeldin ki!
Ama bir gün anladım yüzündeki güzelliğin ruhundan geldiğini.
Öyle güzeldin ki!
Anladım seni güzel gören benim gözlerimdi.
Sevgimin güzelliğiydi seni güzelleştiren.
Eğilip gözlerime baktı: seni
seyredebilirmiyim dedi usulcacık.
Sandım eylemlerin, insanların gözlerimde ve yüzümde oynaşmasını
Seyredecek.
"Evet" dedim belli belirsiz. Yumdu gözlerini. şaşırdım.
Sonra anladım ki kalbinde seyrediyordu beni.
