Semih Tanrıver ... İSTERDİM... Bir martı olmak isterdim. Mavilikler arasında süzülen, Gözlerinden ellerinden bir parça umut kapmaya çalışan, Sonra bir bakışınla vurulan, derinliklerinde boğulan, ama hiç unutulmayan. Birkaç damla yaş olmak isterdim. En güzel gözlerden bir martı için dökülen, Kapkara topraklardaki Kıpkırmızı gülleri sulayan. Ama hiç kurumayan, Asla kurutmayan. Bir avuç toprak olmak isterdim. Sensizliğin kuraklığında, Belki günlerce belki yıllarca seni bekleyecek, Sonunda saracak ama ellerini Bir daha hiç bırakmayacak olan. Bir ağıt olmak isterdim. Mezarının başında belki annence, belki aşığınca yazılan İçinde senden benden bir şeyler olan İkimizi anlatan hiç UNUTTURMAYAN. ..ARIYORUM.. Arıyorum bakışların kadar sıcak ellerini. Arıyorum o en içten, o en masum gülüşleri. Özlüyorum gölgem bile sensizlikte şikayetçi. Bu yalnız sokaklara oldum bir refakatçi. Gülmedi senden sonra bir an olsun inan yüzüm Sensizim bundan sonra ağlayacak gönül gözüm Sustu hep senden sonra konuşmadı dilim Tutmadı tutmayacak elinden başka elim. Arıyorum kendimde benim hatam ne idi Soracağım hep kalbime ayrılık son çaremiydi. Eriyorum günden güne dermanım bitti. Ne olursun Allahım al artık bu garibi. ..İÇİMDE BİR SIKINTI VAR.. İçimde bir sıkıntı var Gurumu kırılmış Benimle konuşmuyor. Yüreğim ezik Acı tecrübelerle dolu, Doluyor. Aklım ise, Herkese,herşeye Kuşkuyla bakıyor. Arıtk yardım et! Burada bir adam ağlıyor. Çıkış yolu bulamıyor. Bir sıkıntısı var, Adını koyamıyor.     © Copyright by Semih Tanrıver